Σιδηροδρομικός Σουρεαλισμός – Ι

Τα τρένα και οι σιδηροδρομικοί σταθμοί είναι αγαπημένο θέμα των σουρεαλιστών ζωγράφων. Σ’ αυτούς περιλαμβάνονται ο Νταλί ο «δικός μας» Ντε Κύρικο, ο Paul Delvaux που παρουσιάζουμε εδώ. Θα ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι.

Συγκέντρωση υλικού – Σύνταξη: Παγκαρλιώτας Κώστας

station-forestiere-1960

Σταθμός στο δάσος
Έτος ολοκλήρωσης: 1960
Λάδι σε καμβά
Διαστάσεις: 160 x 220 cm
Γκαλερί: Fondation Paul Delvau

Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια, ο  υπερρεαλισμός ή σουρρεαλισμός, προέρχεται από τις γαλλικές λέξεις sur (επάνω, επί) και réalisme (ρεαλισμός, πραγματικότητα) όπου στα ελληνικά θα μπορούσε να αποδοθεί ως «πάνω ή πέρα από την πραγματικότητα», ήταν ένα κίνημα που αναπτύχθηκε κυρίως στο χώρο της λογοτεχνίας αλλά εξελίχθηκε σε ένα ευρύτερο καλλιτεχνικό και πολιτικό ρεύμα. Άνθισε κατά κύριο λόγο στη Γαλλία των αρχών του 20ου αιώνα, κατά την περίοδο μεταξύ του πρώτου και δεύτερου παγκοσμίου πολέμου. Στη φύση του επαναστατικό κίνημα, ο υπερρεαλισμός επιδίωξε πολλές ριζοσπαστικές αλλαγές στο χώρο της τέχνης αλλά και της σκέψης γενικότερα, ασκώντας επίδραση σε μεταγενέστερες γενιές καλλιτεχνών. Τα μέλη του αντέδρασαν σε αυτό που οι ίδιοι ερμήνευαν ως μία βαθιά κρίση του Δυτικού πολιτισμού, προτείνοντας μία ευρύτερη αναθεώρηση των αξιών, σε κάθε πτυχή της ανθρώπινης ζωής, στηριζόμενοι στις ψυχαναλυτικές θεωρίες του Φρόυντ και στα πολιτικά ιδεώδη του Μαρξισμού. Ως κύριο μέσο έκφρασης, τόσο στη λογοτεχνία όσο και στις εικαστικές τέχνες, προέβαλαν τον «αυτοματισμό», επιδιώκοντας τη διερεύνηση του ασυνειδήτου, την απελευθέρωση της φαντασίας «με την απουσία κάθε ελέγχου από τη λογική» και διακηρύτοντας τον απόλυτο μη κομφορμισμό.

the-tunnel-1978

Η σήραγγα
Έτος ολοκλήρωσης: 1978
Λάδι σε καμβά
Διαστάσεις: 150 x 240 cm
Γκαλερί: Fondation Paul Delvau

Ο όρος Σουρεαλισμός ή Υπερρεαλισμός επινοήθηκε το 1917 από το Γάλλο ποιητή Γκιγιώμ Απολλιναίρ.  Στο ίδιο το Σουρρεαλιστικό Μανιφέστο που δημοσιεύτηκε το 1924, ο Μπρετόν έδωσε στη λέξη τον ακόλουθο ορισμό: Σουρρεαλισμός, ουσ. αρ. Αυτοματισμός ψυχικός, καθαρός, με τον οποίο προτίθεται κανείς να εκφράσει είτε προφορικά είτε γραπτά, είτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, την πραγματική λειτουργία της σκέψης. Υπαγόρευση της σκέψης, με την απουσία κάθε ελέγχου από τη λογική, έξω από κάθε προκατάληψη αισθητική ή ηθική. Συχνά ο όρος χρησιμοποιείται με διαφορετικούς τρόπους για να υποδηλώσει κάτι φανταστικό, αλλόκοτο, παράλογο ή τρελό. Η απλοϊκή αυτή χρήση του όρου είναι ανεπαρκής για την περιγραφή του υπερρεαλιστικού κινήματος, έχει παρόλα αυτά ενσωματωθεί στην καθομιλουμένη (π.χ. «…ήταν μια εντελώς σουρρεαλιστική σκηνή!»).

the-visit-to-ephesus-1973

Η Επίσκεψη στην Έφεσο
Έτος ολοκλήρωσης: 1973
Λάδι σε καμβά
Διαστάσεις: 150 x 240 cm
Γκαλερί: Fondation Paul Delvau

Paul Delvaux

Ο Paul Delvaux (23 Σεπτεμβρίου 1897 – 20 Ιουλίου 1994) ήταν ένας Βέλγος ζωγράφος που συνδέθηκε με τον σουρεαλισμό, διάσημος για τους πίνακές του με γυναικεία γυμνά. Ο Delvaux γεννήθηκε στο Antheit στην Βελγική επαρχία της Λιέγης. Ο νεαρός Delvaux πήρε μαθήματα μουσικής, σπούδασε Ελληνική και Λατινική γλώσσα, και απορροφήθηκε το μυθιστορήματα του Ιούλιου Βερν και την ποίηση του Ομήρου. Όλο το έργο του  επηρεάστηκε από αυτές τις αναγνώσεις, αρχίζοντας από τα πρώτα σχέδια να δείχνει μυθολογικές σκηνές. Σπούδασε στην Βασιλική Ακαδημία καλών Τεχνών  στις Βρυξέλλες, αν και στο τμήμα αρχιτεκτονικής λόγω αποδοκιμασίας των γονέων του στην φιλοδοξία του να γίνει ζωγράφος. Ωστόσο, ακολούθησε το στόχο του και  παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής.

ruins-of-selinunte-1973

Ερείπια του Σελινούντα
Έτος ολοκλήρωσης: 1973
Λάδι σε καμβά
Διαστάσεις: 140 x 220 cm
Γκαλερί: Collection Particuliere

ΟDelvaux αναγνώρισε στις επιρροές του τον  de Chirico, ο οποίος σημειωτέων πάντα τοποθετεί στους πίνακές του ένα τρένο, λέγοντας «με αυτόν συνειδητοποίησα τι ήταν δυνατόν, το κλίμα που θα έπρεπε να αναπτυχθεί, το κλίμα των σιωπηλών δρόμων με τις σκιές των ανθρώπων που δεν μπορεί να ειδωθούν,  δεν αναρωτήθηκα ποτέ εάν αυτό εντάσσεται στον υπερρεαλιστικό χώρο ή όχι.» Τα έργα ζωγραφικής του Delvaux έγιναν διάσημα για τις γυμνές γυναίκες που στέκουν σαν υπνωτισμένες, γνέφοντας μυστηριωδώς, μερικές φορές αφύσικα αποκλινόμενες σε έναν σιδηροδρομικό  σταθμό ή περιπλανώμενες μέσα από νεοκλασικά κτήρια.

the-garden-1971

Ο Κήπος
Έτος ολοκλήρωσης: 1971
Λάδι σε καμβά
Διαστάσεις: 140 x 190 cm
Γκαλερί: Fondation Paul Delvau

shadows-1965

Σκιές
Έτος ολοκλήρωσης: 1965
Λάδι σε καμβά
Διαστάσεις: 125 x 231 cm
Γκαλερί: Collection Particuliere

the-cortege-1963

Νεκρική πομπή
Έτος ολοκλήρωσης: 1963
Λάδι σε καμβά
Διαστάσεις: 122 x 244 cm
Γκαλερί: Fondation Paul Delvau

small-square-station-1963

Μικρή πλατεία Σταθμού
Έτος ολοκλήρωσης: 1963
Λάδι σε καμβά
Διαστάσεις: 110 x 140 cm

the-beautiful-night-1962

Η όμορφη νύχτα
Έτος ολοκλήρωσης: 1962
Λάδι σε καμβά
Διαστάσεις: 140 x 220 cm
Γκαλερί: Collection Particuliere

spring-1961

Άνοιξη
Έτος ολοκλήρωσης: 1961
Λάδι σε καμβά

train-in-evening-1957_002

Τρένο το απόγευμα
Έτος ολοκλήρωσης: 1957
Λάδι σε καμβά
Διαστάσεις: 110 x 170 cm
Γκαλερί: Bibliotheque municipalerdba

delvaux-solitude

Μοναξιά
Έτος ολοκλήρωσης: 1956
Λάδι σε καμβά
Διαστάσεις: 99.5 x 124 cm
Γκαλερί: Musee des Beaux Arts de Mons

iron-age-1951

Αιώνας του σιδήρου
Έτος ολοκλήρωσης: 1951
Λάδι σε καμβά

popular-cry-1948

Λαϊκή κραυγή
Έτος ολοκλήρωσης: 1948
Λάδι σε καμβά

for-the-brussels-luxembourg-station-1922

Σταθμός Λουξεμβούργου, προς Βρυξέλλες
Έτος ολοκλήρωσης: 1922
Λάδι σε καμβά
Διαστάσεις: 125 x 120 cm
Γκαλερί: Fondation Paul Delvau

Οι φωτογραφίες των έργων προέρχονται απο τον ιστοχώρο WikiPaintings.org

Θα ακολουθήσουν έργα άλλων σουρεαλιστών ζωγράφων σε επόμενες αναρτήσεις!

Advertisements